De 10 hoogtepunten van 10 dagen Cannes



De competitie voor de Gouden Palm nadert zijn einde; zondag wordt de prestigieuze prijs uitgereikt. Het niveau ligt ondanks een paar mooie uitschieters relatief laag dit jaar, vinden veel critici. Film1 zet de tien grote absolute hoogtepunten van tien dagen Cannes op een rijtje.



Tale of Tales - Matteo Garrone
De maker van het snoeiharde maffiadrama Gomorra keerde terug naar Cannes met een bizar sprookje vol krankzinnige verhaallijnen (onder meer John C. Reilly die een zeemonster moet doden om zijn ongelukkige vrouw Salma Hayek gelukkig te maken). Het ziet er allemaal schitterend uit, maar duurt met ruim twee uur wel te lang en verliest naar het slot toe echt aan kracht.



The Lobster - Yorgos Lanthimos
De enige Nederlandse coproductie in de competitie is een vervreemdende, Van Warmerdam-achtige tragikomedie over een hotel waar vrijgezellen binnen 45 dagen een nieuwe partner moeten vinden, anders veranderen ze in een dier. Colin Farrell speelt een ongebruikelijke hoofdrol als een dikke veertiger die de klok weg ziet tikken. Het tweede uur is minder sterk dan de start. Ook kanshebber voor de Palm Dog (zijn broer is veranderd in een hond).



Son of Saul - Laszlo Nemes
Dit beklemmende Hongaarde debuut is onbetwist (een van) de sterkste film(s) in de competitie. Hoofdpersoon Saul maakt deel uit van een 'Sondernkommando', de ploeg joden die in Auschwitz de lijken, stront en kots in de gaskamers moest opruimen. Als hij onder de slachtoffers zijn zoon meent te herkennen, besluit hij het jongetje - in het van SS'ers vergeven kamp - een fatsoenlijke joodse begrafenis te geven. Blijft, zelfs in Cannes, nog dagenlang door je hoofd spoken.



Mia madre - Nanni Moretti
Mooi, puur, ontroerend drama over een bijna overspannen regisseuse (Margherita Buy) die dankzij de naderende dood van haar moeder met de grote vragen des levens wordt geconfronteerd. Tranen gegarandeerd, en bovendien serieuze kanshebber voor de prijs voor Beste Actrice. Mooie komische bijrol van John Turturro als verwende Amerikaanse acteur die haar leven op de set in een hel verandert.



The Sea of Trees - Gus Van Sant
Dit kitscherige new age-drama van de maker van Gouden Palm-winnaar Elephant werd door de meeste mensen weggehoond. Matthew McConaughey reist naar een Japans wonderbos om daar zelfmoord te plegen na de onverwachte dood van zijn vrouw (Naomi Watts). Toch valt het pleidooi van Van Sant voor meer begrip voor de Aziatische spiritualiteit te prijzen, net als de ongegeneerde overtuiging waarmee hij zijn aanpak bleef verdedigen.



Carol - Todd Haynes
Prachtig, zij het wel wat lijzig, drama over de onmogelijke lesbische liefde tussen twee vrouwen in het conservatieve Amerika van begin jaren vijftig. Het is niet ondenkbaar dat hoofdrolspelers Cate Blanchett en Rooney Mara samen de prijs voor Beste Actrice krijgen. En als het nu niet gebeurt, dan gaat de film zonder enige twijfel hoge ogen gooien bij de Oscars over negen maanden.



La loi du marché - Stéphane Brizé
De beste Dardenne-film die niet door de Dardennes is gemaakt. Hoofdpersonage Thierry is een vijftiger die boventallig wordt verklaard en onvermoeibaar probeert opnieuw aan de bak te komen. De film is een lange reeks scènes waarin we zien hoe hij solliciteert, zijn financiën op orde probeert te krijgen en zijn gezinsleven (gehandicapte zoon) gaande probeert te houden. Vlak acteur Vincent Lindon zeker niet uit voor de acteursprijs.



Youth - Paolo Sorrentino
Pedante edelkitsch van het slimste jongetje van de klas, of een prachtige, waardige opvolger van megahit La Grande Bellezza? Wij zitten in het laatste kamp en werden weer diep ontroerd door de bespiegelingen van bejaarden Michael Caine en Harvey Keitel die in een kuuroord in de Alpen mijmeren over het leven en hun herinneringen aan vroeger. Ondertussen passeert een bonte stoet aan vreemde personages en rare situaties de revue (net zoals in Bellezza).



Dheepan - Jacques Audiard
Mooi, actueel en goed gemaakt: drie Srilankezen geven zich uit als gezin om asiel te krijgen in Frankrijk. Ontpopt zich halverwege opeens tot thriller, als hoofdpersonage Dheepan en zijn vrouw opeens de spil van een lokale bende-oorlog worden. Door de critici unaniem tot het beste compromis voor de hoofdprijs gedoopt, als de jury het niet eens kan worden over een radicalere keuze: Inside Out.



Inside Out - Pete Docter
Studio Pixar, die de afgelopen jaren toch wat matig werk afleverde, keert terug in topvorm met deze fantastische, hilarische en ontroerende vertelling over de vijf basisemoties in het hoofd van een pubermeisje. Als twee van hen per ongeluk verdwijnen in haar herinneringen, moeten ze proberen de weg terug te vinden naar het 'command center'. Origineel, grappig, inventief en gelaagd - kortom, eindelijk weer eens alles waarmee Pixar groot is geworden.