« Terug naar de filmpagina *********

Cosmetisch bloedbad

door Jan-Peter Rook
"Schoonheid is niet alles. Het is het enige." Deze quote uit The Neon Demon, uit de mond van een pedante mode-ontwerper, is zeer typerend voor dit uitermate expliciete horrorsprookje van regisseur Nicolas Winding Refn (Drive). Het uiterlijk is het allerbelangrijkste en zodra je houdbaarheidsdatum bereikt is, kan je het wel schudden. Het 16-jarige model Jesse (Elle Fanning) hoeft zich hier echter totaal nog niet druk om te maken. Wanneer zij een kamer binnen komt lopen, valt iedereen stil. Jesse heeft dat ene - dat speciale - en dat is iets waar andere modellen alleen maar van kunnen dromen. Dit leidt uiteraard tot afgunst, één van de talloze naargeestige thema's die centraal staan in deze audiovisueel verpletterende, onweerstaanbare bak ellende.



Waarom wel?

Regisseur Winding Refn laat met The Neon Demon opnieuw zien dat hij een onmiskenbaar gevoel voor stijl heeft. Niet alleen de verslavende soundtrack, opnieuw van Drive-componist Cliff Martinez, maar ook de compositie van de hypersymmetrische modellen tijdens de oh zo perfectionistische fotoshoots draagt bij aan het artistieke geheel. Fanning past overigens perfect in het plaatje thuis; de actrice beschikt over een enigmatische schoonheid en een kinderlijke onschuld die perfect passen bij de rol van Jesse. Haar puurheid steekt geweldig af tegen de onheilspellende modellenwereld waarin ze is terechtgekomen, denk aan luidruchtige en onpersoonlijke feestjes, jaloezie, oppervlakkigheid en - iets willekeuriger dit - een pedofiele hoteleigenaar. Telkens als je denkt dat het niet erger kan, gooit de film er een schepje bovenop. Zeker naar het einde toe wordt de grens van het normale een aantal keren behoorlijk overschreden, maar dit wordt niet enkel gedaan om goedkoop te shockeren. The Neon Demon gaat dan misschien wel over leegte, maar is zelf allesbehalve leeg.

Waarom niet?

Als je een niet al te sterke maag hebt of nogal snel van slag bent, zou The Neon Demon nogal rauw op je dak kunnen vallen. De film is niet alleen uitermate bloederig en ranzig, maar gaat zelfs in op afgrijselijke zaken als pedofilie, kannibalisme en zelfs necrofilie zonder hier al te lang bij stil te staan. Er zitten beelden in deze film die je niet zo snel meer van je netvlies krijgt.

Kortom...

The Neon Demon is narigheid pur sang, maar zo stijl- en sfeervol dat het simpelweg onweerstaanbaar is. De houdbaarheidsdatum van de personages is dan misschien wel beperkt, maar regisseur Winding Refn heeft een tijdloze film gemaakt.

Trailer van The Neon Demon