« Terug naar de filmpagina

Zhang Yimou is de meest succesvolle van de zogenaamde Vijfde Generatie van Chinese filmmakers. Hij werd bekend met films als 'Het Rode Korenveld', 'Ju Dou' en 'Raise the Red Lantern'. Een serie plattelandsdramas waarin hij de moeilijke strijd om het bestaan liet zien van gewone Chinezen. Na het wat tegenvallende 'Shanghai Triad' dat zich afspeelt in het gangstermilieu is Yimou terug bij zijn leest: het vertellen van verhalen over gewone mensen met gewone problemen.

In 'Not One Less' wordt de enige leraar van een dorpsschooltje voor een maand weggeroepen om zijn stervende moeder te verzorgen. De burgemeester heeft de grootste moeite een vervanger te vinden en vindt in een naburig dorpje Wei Minzhi, een 13-jarig meisje dat als vervangster wordt ingehuurd. Ze moet beloven dat tijdens de afwezigheid van de leraar geen enkel kind afvalt, want het leerlingenaantal is de laatste tijd al drastisch gedaald.

Eerst voelt ze er niet veel voor echt voor de klas te gaan staan; ze schrijft een les op het bord en beveelt de kinderen dit over te schrijven. Zelf gaat ze buiten zitten. Maar van lieverlee begint ze er toch plezier in te krijgen en aan de hand van praktijkvoorbeelden wordt er druk gerekend en gelezen in de klas. Wanneer één kind - Huike, de ondeugendste jongen van de klas- niet meer komt opdagen, doet Wei Minzhi er alles aan om hem terug te halen. Dat heeft ze per slot van rekening beloofd aan de hoofdmeester. Ze vertrekt zonder een cent op zak naar de stad om hem te zoeken en verschijnt zelfs op de lokale televisie om een oproep te doen.

Door het gebruik van een piepjonge cast, bijna iedereen is jonger dan veertien jaar, en alleen non-professionele acteurs bewijst Zhang Yimou wederom een groots regisseur te zijn. Met afwisselend grappige en melodramatische momenten illustreert Yimou de benarde toestand waarin veel Chinese kinderen zich in werkelijkheid bevinden; jaarlijks verlaten velen voortijdig de lagere school omdat ze geld moeten verdienen voor hun families. De mise-en-scène is eenvoudig doch effectief, geen mooifilmerij waaraan hij zich in zijn vorige films nog wel eens schuldig maakte. Het resultaat is een sympathieke en ontroerende film.

Hannah Dogger